Jezus lubi wchodzić w najdrobniejsze szczegóły życia naszego i spełnia nieraz tajne pragnienia moje, które nieraz ukrywam przed Nim samym, chociaż wiem, że przed Nim nic skrytego być nie może. (Dz 360)

Dzienniczek św. Faustyny

Jest to jedyne dzieło mistyczne napisane w języku polskim. Najważniejsza prawda i nowość nauki przekazanej przez s. Faustynę to określenie miłosierdzia jako najważniejszego przymiotu Boga: "Bóg jest miłością, a miłosierdzie jest Jego czynem, w miłości się poczyna, w miłosierdziu się przejawia".

"Dzienniczek" powstał w ciągu czterech ostatnich lat życia s. Faustyny. Twierdziła ona, że swoje przeżycia spisywała na żądanie Pana Jezusa. Polecenie takie wydał jej także spowiednik, ks. Michał Sopoćko. Zapisy mistycznych przeżyć powstawały w przerwach między ciężką pracą fizyczną a innymi zajęciami, pomimo braku wykształcenia i ciężkiej choroby siostry Faustyny.

Na "Dzienniczek" składa się sześć zeszytów rękopisu s. Faustyny i zeszyt zatytułowany "Moje przygotowanie do Komunii św.". Pierwsze krytyczne wydanie, będące wierną kopią oryginału, ukazało się w 1981 roku. Od połowy lat 80. w Polsce ukazuje się co roku nowe wydanie "Dzienniczka"; jest on tłumaczony na wiele języków, ostatnio także na arabski.

Podczas objawień Jezus powierzył s. Faustynie misję przypominania światu znanej z Pisma Świętego prawdy o miłosiernej miłości Boga do każdego człowieka, przekazaniu nowych form kultu Miłosierdzia Bożego oraz zainspirowaniu apostolskiego ruchu Bożego Miłosierdzia. Zadaniem tego ruchu jest dążenie do chrześcijańskiej doskonałości drogą ufności i miłosierdzia, głoszenie słowem i życiem tajemnicy Miłosierdzia Bożego oraz wypraszanie go dla całego świata.

Wszystko to s. Faustyna opisała w swoim "Dzienniczku". Napisała, że Chrystus ukazywał się jej już na kilka lat przed wstąpieniem do Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w 1925 roku. Pierwszy raz podczas balu, kiedy to - jak pisze - czynił jej wyrzuty, że opiera się powołaniu do życia zakonnego. Widzenia nie opuszczały s. Faustyny do końca życia: w zaciszu celi, w kaplicy, ogrodzie, podczas modlitwy i pracy. Obdarzona była darem kontemplacji, ukrytymi stygmatami, darem proroctwa i czytania w duszach ludzkich.

Jak głosi "Dzienniczek", dopiero od 1931 roku Jezus zaczął wskazywać zakonnicy pięć sposobów, w jaki ludzie mogą wypraszać zbawienie dla siebie i całego świata:
   • specjalna modlitwa zwana koronką do Miłosierdzia Bożego,
   • modlitwa przed obrazem "Jezu ufam Tobie",
   • modlitwa w godzinę konania Jezusa na krzyżu (o godz. 15.00), zwanej Godziną Miłosierdzia,
   • obchodzenie Święta Miłosierdzia oraz
   • szerzenie czci Miłosierdzia.

Każda z wizji odbywała się w innym miejscu i czasie, na przestrzeni kilku lat. Jeśli s. Faustyna zwlekała z wypełnieniem woli Chrystusa, ponaglał ją w następnych widzeniach: podczas modlitwy, pracy czy odpoczynku. Pan Jezus skierował do niej następujące wezwanie: "Wysyłam ciebie do całej ludzkości z moim miłosierdziem. Jesteś sekretarką mojego miłosierdzia; wybrałem cię na ten urząd w tym i przyszłym życiu, abyś dawała duszom poznać moje wielkie miłosierdzie, jakie mam dla nich i zachęcała je do ufności w przepaść mojego miłosierdzia".

Czytaj "Dzienniczek" on-line: www.zaufaj.com/czasopisma-on-line/426.html

Odsłon: 4037