Dzienniczek św. Faustyny

Jest to jedyne dzieło mistyczne napisane w języku polskim. Najważniejsza prawda i nowość nauki przekazanej przez s. Faustynę to określenie miłosierdzia jako najważniejszego przymiotu Boga: "Bóg jest miłością, a miłosierdzie jest Jego czynem, w miłości się poczyna, w miłosierdziu się przejawia".

"Dzienniczek" powstał w ciągu czterech ostatnich lat życia s. Faustyny. Twierdziła ona, że swoje przeżycia spisywała na żądanie Pana Jezusa. Polecenie takie wydał jej także spowiednik, ks. Michał Sopoćko. Zapisy mistycznych przeżyć powstawały w przerwach między ciężką pracą fizyczną a innymi zajęciami, pomimo braku wykształcenia i ciężkiej choroby siostry Faustyny.

Na "Dzienniczek" składa się sześć zeszytów rękopisu s. Faustyny i zeszyt zatytułowany "Moje przygotowanie do Komunii św.". Pierwsze krytyczne wydanie, będące wierną kopią oryginału, ukazało się w 1981 roku. Od połowy lat 80. w Polsce ukazuje się co roku nowe wydanie "Dzienniczka"; jest on tłumaczony na wiele języków, ostatnio także na arabski.

Podczas objawień Jezus powierzył s. Faustynie misję przypominania światu znanej z Pisma Świętego prawdy o miłosiernej miłości Boga do każdego człowieka, przekazaniu nowych form kultu Miłosierdzia Bożego oraz zainspirowaniu apostolskiego ruchu Bożego Miłosierdzia. Zadaniem tego ruchu jest dążenie do chrześcijańskiej doskonałości drogą ufności i miłosierdzia, głoszenie słowem i życiem tajemnicy Miłosierdzia Bożego oraz wypraszanie go dla całego świata.

Wszystko to s. Faustyna opisała w swoim "Dzienniczku". Napisała, że Chrystus ukazywał się jej już na kilka lat przed wstąpieniem do Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w 1925 roku. Pierwszy raz podczas balu, kiedy to - jak pisze - czynił jej wyrzuty, że opiera się powołaniu do życia zakonnego. Widzenia nie opuszczały s. Faustyny do końca życia: w zaciszu celi, w kaplicy, ogrodzie, podczas modlitwy i pracy. Obdarzona była darem kontemplacji, ukrytymi stygmatami, darem proroctwa i czytania w duszach ludzkich.

Jak głosi "Dzienniczek", dopiero od 1931 roku Jezus zaczął wskazywać zakonnicy pięć sposobów, w jaki ludzie mogą wypraszać zbawienie dla siebie i całego świata:
   • specjalna modlitwa zwana koronką do Miłosierdzia Bożego,
   • modlitwa przed obrazem "Jezu ufam Tobie",
   • modlitwa w godzinę konania Jezusa na krzyżu (o godz. 15.00), zwanej Godziną Miłosierdzia,
   • obchodzenie Święta Miłosierdzia oraz
   • szerzenie czci Miłosierdzia.

Każda z wizji odbywała się w innym miejscu i czasie, na przestrzeni kilku lat. Jeśli s. Faustyna zwlekała z wypełnieniem woli Chrystusa, ponaglał ją w następnych widzeniach: podczas modlitwy, pracy czy odpoczynku. Pan Jezus skierował do niej następujące wezwanie: "Wysyłam ciebie do całej ludzkości z moim miłosierdziem. Jesteś sekretarką mojego miłosierdzia; wybrałem cię na ten urząd w tym i przyszłym życiu, abyś dawała duszom poznać moje wielkie miłosierdzie, jakie mam dla nich i zachęcała je do ufności w przepaść mojego miłosierdzia".

Czytaj "Dzienniczek" on-line: www.zaufaj.com/czasopisma-on-line/426.html

Odsłon: 4167